پادکست پرتو | Parto Podcast

دوست‌داشتنی بودن؛ چرا گاهی عشق هست، اما احساس نمی‌شه؟
اصول کلیدی
 
عشق، فقط داشتن یک احساس نیست؛ منتقل کردن اون احساسه.
مهم نیست چقدر دوست داری؛ مهم اینه که طرف مقابل چقدر دوست‌داشته‌شدن رو تجربه می‌کنه.
کیفیت رابطه، در لحظه‌های پاسخ دادن ساخته می‌شه.
قبل از اینکه جواب بدی، سعی کن بفهمی.
آدم‌ها همیشه به راه‌حل احتیاج ندارن؛ گاهی فقط می‌خوان فهمیده بشن.
شنیدن، با فهمیدن فرق داره.
همدلی، یعنی چند دقیقه دنیا رو از چشم آدم روبه‌رو ببینی.
سؤال خوب، گاهی از بهترین نصیحت ارزشمندتره.
جمله‌ی «اگر درست فهمیده باشم...» می‌تونه مسیر یک گفت‌وگو رو عوض کنه.
عجله برای نصیحت کردن، گاهی احساس دیده شدن رو از بین می‌بره.
احساس ارزشمندی، از توجه‌های کوچک ساخته می‌شه.
وقتی کسی حرف می‌زنه، حضورت مهم‌تر از راه‌حلت می‌تونه باشه.
احترام به احساس آدم‌ها، به معنی موافق بودن با اون‌ها نیست.
لازم نیست همه‌ی مشکل‌ها رو حل کنی؛ گاهی فقط کنار کسی موندن کافیه.
مراقبت، بیشتر از کارهای بزرگ، در رفتارهای کوچک دیده می‌شه.
به خاطر سپردن جزئیات زندگی آدم‌ها، یعنی «تو برای من مهمی».
عشق، بیشتر از کلمات، در رفتارهای روزمره دیده می‌شه.
رابطه‌های عمیق، با لحظه‌های کوچک ساخته می‌شن؛ نه با اتفاق‌های بزرگ.
آدم‌ها بیشتر از اینکه حرف‌هات رو یادشون بمونه، حسی رو که کنارت تجربه کردن یادشون می‌مونه.
اگر می‌خوای رابطه‌ای عمیق‌تر بسازی، کمتر قضاوت کن و بیشتر کنجکاو باش.
همیشه لازم نیست حرف هوشمندانه‌ای بزنی؛ گاهی یک سکوتِ همراه با توجه، کافی‌ه.
کیفیت رابطه، به تعداد گفت‌وگوها نیست؛ به کیفیت حضور ما در اون گفت‌وگوهاست.
به جای اینکه بپرسی «چه کسی منو می‌فهمه؟» بپرس: «من امروز برای فهمیدن چه کسی وقت می‌ذارم؟»
به جای اینکه منتظر دوست‌داشته‌شدن باشی، تمرین کن حس دوست‌داشته‌شدن رو به دیگران هدیه بدی.
عشق، وقتی واقعی می‌شه که دیده، فهمیده و احساس بشه.
شاید بزرگ‌ترین هدیه‌ای که می‌تونی به یک انسان بدی، این باشه که کنار تو، مجبور نباشه از احساسش دفاع کنه.
هر گفت‌وگو، فرصتی برای ساختن یا دورتر شدن از یک رابطه‌ست.
قبل از هر پاسخ، از خودتون بپرسین: «حرف من، باعث می‌شه این آدم بیشتر احساس امنیت کنه یا کمتر؟»
گاهی فقط چند ثانیه مکث، می‌تونه کیفیت یک رابطه رو برای همیشه تغییر بده.
آدم‌ها شاید یادشون نمو‌نه بهشون چی گفتی؛ ولی هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنن کنار تو چه حسی داشتن.
 
معرفی:
هری ریس (Harry Reis, PhD)
هری ریس، دکترای روان‌شناسی و استاد روان‌شناسی در دانشگاه روچستر است. پژوهش‌های او بر صمیمیت، درک متقابل و کیفیت روابط نزدیک متمرکز است و به‌ویژه بررسی می‌کند که این عوامل چگونه بر سلامت روان، سلامت جسم و بهزیستی هیجانی افراد تأثیر می‌گذارند. او از پژوهشگران برجسته در حوزه روابط بین‌فردی و سلامت روان به شمار می‌رود.
زمان آپلود کردن فایل در پادبین:
لینک وبسایت پادکست پرتو
https://partopodcast.com/
پادکست پرتو در شبکه‌های اجتماعی:
لینک اینستاگرام پادکست پرتو
https://www.instagram.com/partopodcast
لینک تلگرام پادکست پرتو
https://t.me/partopodcast
لینک توییتر پادکست پرتو
https://x.com/shilarkarimi?t=HhORqbSf6tmFnh_daB1MiQ&s=09
 
 

 
اصول کلیدی
چرا کمی اجتماعی‌تر بودن، بیشتر از چیزی که فکر می‌کنیم خوشحالمون می‌کنه؟
مغز ما معمولاً لذت یک ارتباط جدید رو کمتر از واقعیت پیش‌بینی می‌کنه.
بیشتر گفت‌وگوها، بهتر از چیزی از آب درمیان که قبلش تصور می‌کنیم.
ترس از ارتباط، همیشه نشانه‌ی خطر نیست؛ گاهی فقط یک خطای پیش‌بینیه.
آدم‌ها بیشتر از کامل حرف زدن، گرمی و احترام رو به یاد می‌سپارن.
لازم نیست جذاب‌ترین آدم جمع باشی؛ کافی‌ه انسانی و صمیمی باشی.
اولین جمله، لازم نیست خاص باشه؛ فقط واقعی باشه.
یک «سلام» ساده، می‌تونه شروع یک تجربه‌ی خوب باشه.
گفت‌وگو، خیابون یک‌طرفه نیست؛ دو نفر با هم اون رو می‌سازن.
بیشتر آدم‌ها، از ارتباط با تو کمتر از چیزی که فکر می‌کنی ناراحت می‌شن.
ذهن، قبل از تجربه کردن، معمولاً بدترین سناریو رو می‌سازه.
هر تجربه‌ی خوب، ترس‌های قدیمی مغز رو کمی ضعیف‌تر می‌کنه.
اگر هیچ‌وقت امتحان نکنی، هیچ‌وقت هم نمی‌فهمی حدست درست بوده یا نه.
بدبینی، وقتی تجربه نمی‌کنیم، خودش رو زنده نگه می‌داره.
ارتباط‌های انسانی، بیشتر از آنچه فکر می‌کنیم، حال ما رو بهتر می‌کنن.
خوشحالی، همیشه در اتفاق‌های بزرگ نیست؛ گاهی در یک گفت‌وگوی کوتاه پنهانه.
به جای اینکه روی خودت تمرکز کنی، روی ارتباط تمرکز کن.
کنجکاوی، اضطراب رو کمتر می‌کنه.
بیشتر آدم‌ها دنبال مهربونی‌ان، نه اجرای بی‌نقص.
لازم نیست همه‌ی سکوت‌ها رو پر کنی؛ فقط گفت‌وگو رو شروع کن.
ارتباط، با قدم‌های کوچک ساخته می‌شه، نه حرکت‌های بزرگ.
هر روز، یک فرصت کوچک برای نزدیک‌تر شدن به آدم‌ها وجود داره.
گاهی کنار گذاشتن گوشی، شروع یک ارتباط واقعیه.
اگر ذهنت گفت «احتمالاً خوب پیش نمی‌ره»، یادت باشه این فقط یک پیش‌بینیه، نه واقعیت.
هر گفت‌وگوی خوب، اعتماد مغزت به آدم‌ها رو کمی بیشتر می‌کنه.
منتظر نباش دیگران همیشه قدم اول رو بردارن.
اجتماعی‌تر بودن، یعنی شجاعتِ برداشتن یک قدم کوچک.
رابطه‌های عمیق، از گفت‌وگوهای ساده شروع می‌شن.
گاهی فقط چند دقیقه ارتباط انسانی، می‌تونه کیفیت تمام روزت رو عوض کنه.
دنیا معمولاً کمی مهربون‌تر از چیزیه که ترس‌های ما روایت می‌کنن.
امروز فقط یک قدم کوچک بردار؛ شاید همان قدم، آغاز یک دوستی یا یک روز بهتر باشه.
 
معرفی:نیکلاس اپلی (Nicholas Epley, PhD)
نیکلاس اپلی، دکترای روان‌شناسی، استاد ممتاز علوم رفتاری در مدرسه کسب‌وکار بوث دانشگاه شیکاگو و مدیر مرکز پژوهش‌های تصمیم‌گیری خانواده رومن است. پژوهش‌های او بر شناخت اجتماعی متمرکز است؛ اینکه انسان‌ها چگونه درباره افکار، احساسات و نیت‌های دیگران قضاوت می‌کنند و چرا حتی افراد بسیار باهوش نیز اغلب یکدیگر را به اشتباه درک می‌کنند. او همچنین نویسنده کتاب «کمی اجتماعی‌تر: چگونه انتخاب‌های کوچک، شادی، سلامت و ارتباطی عمیق‌تر می‌آفرینند» (A Little More Social) است.
 
لینک وبسایت پادکست پرتو
https://partopodcast.com/
پادکست پرتو در شبکه‌های اجتماعی:
لینک اینستاگرام پادکست پرتو
https://www.instagram.com/partopodcast
لینک تلگرام پادکست پرتو
https://t.me/partopodcast
لینک توییتر پادکست پرتو
https://x.com/shilarkarimi?t=HhORqbSf6tmFnh_daB1MiQ&s=09
 

برای شما هم پیش اومده یه روز، بدون اینکه اتفاق خاصی براتون افتاده باشه، حس کنین حوصله‌ی هیچ‌کس رو ندارین؟
ایران صبح از خواب بیدار شده، چند تا خبر خونده، یه چرخی تو شبکه‌های اجتماعی زده، شاید درباره‌ی گرونی، جنگ، ناامنی یا آینده‌ی نامعلوم چیزهایی دیده... بعد گوشی رو کنار گذاشته و با خودش گفته: «چرا این‌قدر بی‌قرارم؟ اتفاق خاصی برام نیفتاده که! همه‌چی اوکی بوده.
تا شب، بیشتر از همیشه عصبانی شدیم... تمرکزمون کمتر شده... حتی با کسی که دوستش داریم، اون حوصله‌ی همیشگی رو نداشتیم.
سؤال ...
ممکنه جامعه خسته باشه و خستگیش آروم‌آروم وارد زندگی شخصی ما بشه؟
روان‌شناس‌ها می‌گن جواب این سؤال، مثبته.
 
نکات و اصول کلیدی این اپیزود:
وقتی جامعه خسته‌ست؛ چطور استرس‌های بیرونی وارد زندگی شخصی ما می‌شن؟
همه‌ی استرس‌ها، از زندگی شخصی ما شروع نمی‌شن.
ذهن و بدن ما، به اتفاق‌های جامعه هم واکنش نشون می‌دن.
استرس طولانی، فقط یک احساس نیست؛ روی بدن هم اثر می‌ذاره.
بدن، برای زندگی در حالت آماده‌باش دائمی ساخته نشده.
گاهی خستگی ما، نتیجه‌ی فشارهای انباشته‌شده‌ست؛ نه ضعف شخصیت.
استرس، صبر و ظرفیت هیجانی ما رو کمتر می‌کنه.
وقتی تحت فشاریم، ممکنه آدم‌های عزیزمون ناخواسته اولین قربانی خستگی ما بشن.
همه‌ی آدم‌ها، یک اتفاق رو به یک شکل تجربه نمی‌کنن.
شرایط زندگی، شدت استرس رو تغییر می‌ده.
گفتنِ «کمتر استرس داشته باش»، همیشه کمکی نمی‌کنه.
اولین قدم، فهمیدنِ ریشه‌ی فشارهاست.
بین اتفاق و برداشت ما از اتفاق، همیشه فاصله‌ای وجود داره.
هر فکری، واقعیت نیست.
قبل از باور کردن یک فکر، از خودتون بپرسید: «شواهدش چیه؟»
ذهن خسته، معمولاً بدترین سناریوها رو می‌سازه.
مکث کردن، گاهی بهترین پاسخ به اضطرابه.
از خودتون بپرسید: «الان چه چیزی واقعاً در کنترل منه؟»
انرژی روانی، بدون مراقبت تمام می‌شه.
خواب، حرکت و تغذیه، بخشی از مراقبت روانی‌ان.
بدن خسته، تصمیم‌های سخت رو سخت‌تر می‌کنه.
خودمراقبتی، تجمل نیست؛ ضرورته.
ارتباط انسانی، یکی از قوی‌ترین سپرهای ما در برابر استرسه.
دیده شدن و شنیده شدن، نیاز روان انسانه.
در روزهای سخت، از آدم‌های امن فاصله نگیر.
گاهی یک گفت‌وگوی صادقانه، از ساعت‌ها فکر کردن مؤثرتره.
استراحت، تنبلی نیست؛ بازسازی ذهن و بدنه.
لازم نیست همه‌ی بار دنیا رو به تنهایی حمل کنی.
تاب‌آوری، یعنی ادامه دادن با مراقبت؛ نه با فرسودگی.
همیشه نمی‌تونید شرایط بیرونی رو تغییر بدید، ولی می‌تونی واکنش خودتون رو آگاهانه‌تر انتخاب کنید.
هر روز از خودتون بپرسید: «امروز، برای مراقبت از خودم، چه کار کوچکی می‌تونم انجام بدم؟»
 
در این اپیزود از گفتگو و نظرات این پژوهشگران استفاده شده است:
نفر اول: آرتور سی. اِوِنز جونیور (Arthur C. Evans Jr., PhD)
آرتور سی. اِوِنز جونیور، دکترای روان‌شناسی، مدیرعامل انجمن روان‌شناسی آمریکا (APA)، روان‌شناس بالینی و جامعه‌نگر، و از پیشگامان نوآوری در نظام مراقبت سلامت است. پیش از پیوستن به APA در سال ۲۰۱۷، به مدت ۱۲ سال ریاست اداره سلامت رفتاری و خدمات ناتوانی‌های ذهنی شهر فیلادلفیا را بر عهده داشت. او همچنین در دانشگاه ییل و دانشکده پزشکی دانشگاه پنسیلوانیا به عنوان عضو هیئت علمی فعالیت کرده است. اِوِنز از حامیان برجسته علم روان‌شناسی و سلامت روان است و دیدگاه‌های او در رسانه‌های معتبری همچون نیویورک تایمز، وال‌استریت ژورنال، واشنگتن پست، NBC Nightly News و ABC News منتشر شده است.
 
نفر دوم: جورجز سی. بنجامین (Georges C. Benjamin, MD)
جورجز سی. بنجامین، پزشک و مدیرعامل انجمن سلامت عمومی آمریکا (APHA)، از تأثیرگذارترین رهبران حوزه پزشکی و سلامت عمومی در ایالات متحده به شمار می‌رود. پیش از پیوستن به APHA در سال ۲۰۰۲، سمت دبیر وزارت بهداشت و بهداشت روان ایالت مریلند را بر عهده داشت. او متخصص داخلی دارای بورد تخصصی است و عناوین علمی و افتخاری متعددی از نهادهای معتبر پزشکی و سلامت عمومی دریافت کرده است. بنجامین فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۷۸ به عنوان پزشک نظامی آغاز کرد و تاکنون بیش از ۲۰۰ مقاله و فصل کتاب علمی منتشر کرده است. او همچنین نویسنده کتاب سلامت عمومی در محاصره: بهبود سیاست‌گذاری در دوران پرتلاطم (Public Health Under Siege: Improving Policy in Turbulent Times) است.
 
لینک اینستاگرام پادکست پرتو
https://www.instagram.com/partopodcast
لینک تلگرام پادکست پرتو
https://t.me/partopodcast
لینک توییتر پادکست پرتو
https://x.com/shilarkarimi?t=HhORqbSf6tmFnh_daB1MiQ&s=09

وقتی اسم شجاعت می‌آید، اغلب تصاویری حماسی در ذهنمان شکل می‌گیرد: یک آتش‌نشان که به دل خطر می‌زند تا جان کودکی را نجات دهد، یا کسی که در مقابل بی‌عدالتی، امنیت خود را به خطر می‌اندازد. بله، شجاعت در موقعیت‌های خارق‌العاده خودش را نشان می‌دهد، اما باید بدانیم که شجاعت یک اتفاق روزمره است؛ چیزی که در تصمیمات کوچک ما هم وجود دارد.
 
امروز می‌خواهیم دقیق‌تر به این موضوع نگاه کنیم. اصلاً شجاعت به چه معناست؟ آیا تمام کارهای شجاعانه—چه فیزیکی، چه اخلاقی و چه روانی—وجه مشترکی دارند؟ آیا شجاعت حتماً باید با غلبه بر ترس همراه باشد؟ از دیدگاه روان‌شناسی، شجاعت یک ویژگی شخصیتی است، یک حالت ذهنی یا صرفاً رفتاری که ما در لحظه انتخابش می‌کنیم؟ و مهم‌تر از همه، آیا می‌توانیم شجاعت را تمرین کنیم و فرد شجاع‌تری شویم؟
برای پاسخ به این سوالات، سراغ تحقیقات دکتر سینتیا پیوری، استاد روان‌شناسی در دانشگاه کلمسون آمریکا، می‌رویم. او تقریباً بیست سال است که روی موضوع شجاعت و نحوه قضاوت ما درباره شجاعت دیگران تحقیق می‌کند.
 
https://partopodcast.com/
لینک اینستاگرام پادکست پرتو
لینک تلگرام پادکست پرتو
لینک پادکست پندار

درود و سلام به همراهان عزیز و محترم پادکست پرتو. آخرین اپیزود سال 1403 درمورد "الهام‌بخشی در رهبری"  بر اساس کتاب Inspire: The Universal Path for Leading Yourself and Others  نوشته‌ی دکتر آدام گالینسکی است.
شما بعد از گوش کردن به این اپیزود می‌توانید پاسخ سوالات زیر را داشته باشید:
اثر تقویت رهبری (Leader Amplification Effect) چیست و چرا مهم است؟
چگونه یک رهبر می‌تواند از اثر تقویت رهبری به صورت مثبت استفاده کند؟
چه ترکیبی از قدرت بالا و جایگاه پایین (high power/low status) می‌تواند منجر به رفتار استبدادی شود؟
چرا قدردانی (gratitude) برای یک رهبر مهم است؟
چرا دکتر گالینسکی معتقد است رهبران الهام‌بخش ساخته می‌شوند، نه متولد؟
خوشحال و سپاسگزار می‌شوم درصورتیکه نظرات و پیشنهادات و نقدهایتان را درمیان بگذارید
سالی پربرکت برایتان آرزومندم
با تقدیم احترام
شیلا
لینک تهیه کتاب زبان رهبری
لینک پادکست پندار
لینک وبسایت : خسرو معصومی
 
پادکست پرتو در شبکه‌های اجتماعی:
لینک تلگرام پادکست پرتو
لینک اینستاگرام پادکست پرتو

امروز قراره نظریات نویسنده‌های یه کتاب جدید درباره‌ی افسانه‌های انگیزه رو باهاتون درمیون بذارم تا از افسانه بیرون بیایم و ببینیم "علم"  در مورد انگیزه چی می‌گه و چه چیزی ما رو از رسیدن به هدف‌هامون باز می‌داره. توی این اپیزود قراره به این سوال‌ها جواب بدیم.  پاداش دادن واقعاً انگیزه‌بخشه؟ آیا به آدم‌ها انگیزه می‌ده یا برعکس باعث می‌شه انگیزه کم بشه؟ تعریف و تحسین چطور؟ مثلاً وقتی از کسی تعریف می‌کنیم که باهوشه یا خیلی توانایی داره، باعث می‌شه دستاوردهای بیشتری داشته باشه؟ یا آیا واقعاً بعضی‌ها ذاتاً بی‌انگیزه هستن یا شرایط خاصی لازمه تا هرکسی انگیزه بگیره؟
خانم دکتر وندی گرولنیک، دکتر بنجامین هیدی و دکتر فرانک نویسنده‌های کتابی با این عنوان هستن:
Motivation Myth Busters: Science-based Strategies to Boost Motivation in Yourself and Others
 مختصری از رزومه‌‌ی نویسندگان کتاب:
Frank C. Worrell فرانک سی وورل، دکترا، یک استاد برجسته در دانشکده آموزش در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است، جایی که او به عنوان مدیر دانشکده برنامه روانشناسی مدرسه، برنامه توسعه استعداد تحصیلی، و آکادمی آمادگی کالج کالیفرنیا خدمت می کند. او همچنین یک قرار وابسته در حوزه اجتماعی و شخصیتی در گروه روانشناسی دارد. زمینه های تخصص او شامل توسعه استعداد تحصیلی/آموزش تیزهوشان، جوانان در معرض خطر، هویت های فرهنگی، و ترجمه یافته های تحقیقات روانشناختی به تمرین مبتنی بر مدرسه است. او نویسنده بیش از 300 مقاله علمی و فصل کتاب است. وورل یکی از اعضای شش بخش انجمن روانشناسی آمریکا است و رئیس APA در سال 2022 بود.
Wendy Grolnick وندی گرولنیک، دکترا، استاد روانشناسی در دانشگاه کلارک است. او به رشد انگیزشی در کودکان و نوجوانان علاقه مند است. تحقیقات او بر این موضوع متمرکز است که چگونه زمینه های اجتماعی، از جمله خانه ها و مدارس، انگیزه مستقل کودکان را تسهیل می کند. او متخصص در زمینه فرزندپروری و انگیزش است و در حال توسعه یک مداخله والدین است که برای جلوگیری از مشکلات انگیزشی و رفتاری در کودکان مدرسه ای طراحی شده است. کار گرولنیک توسط مؤسسه ملی سلامت روان، بنیاد ویلیام تی گرانت و بنیاد اسپنسر تأمین مالی شده است.
 
Benjamin Heddy بنجامین هدی دانشیار دانشگاه اوکلاهاما در برنامه علم روانشناسی، داده ها و تحقیقات در آموزش است. وی در ژوئن 2023 به عنوان معاون پژوهشی و تحصیلات تکمیلی منصوب شد. هدی دکترای خود را دریافت کرد. در آموزش شهری از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی. در حال حاضر در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد با موضوعات انگیزش، شناخت، نظریه یادگیری، رشد انسانی و روش تحقیق تدریس می کند.
 
لینک اینستاگرام پادکست پرتو
 

زمستان؛ فصل محدودیت یا فرصت؟"در این اپیزود، با دکتر کاری لیبوویتز همراه می‌شیم تا ببینیم چطور طرز فکر ما نسبت به زمستان می‌تونه تجربه ما از این فصل رو تغییر بده.
از زندگی در زمستان‌های طولانی و تاریک اسکاندیناوی چه چیزی می‌شه یاد گرفت؟ چرا برخی مردم این فصل رو دوست دارن و حتی جشن می‌گیرن؟
موضوعاتی که بررسی می‌کنیم:
طرز فکر زمستانی و تأثیر اون بر احساسات و رفتارمون
نقش طبیعت، حرکت و هوای تازه در روزهای سرد
چطور با تغییر دیدگاه، زمستان رو تبدیل به فرصتی برای آرامش و شکوفایی کنیم
این گفتگو فرصتی برای تأمل و نگاه متفاوت به زمستانه؛ شاید این فصل، اونقدرها هم که فکر می‌کنیم سخت نباشه.
https://t.me/partopodcast
https://www.instagram.com/partopodcast
http://partopodcast.com/
https://www.apa.org/news/podcasts/speaking-of-psychology/embracing-winter

اگر یک سررسید قدیمی پیدا کردید که در آن آرزوهاتان را نوشته بودید...
 آهی کشیدید و گفتید: «ای بابا... من اینو اون موقع هم می خواستم هنوز ندارمش، هنوز نیستم هنوز نرفتم هنوز انجام ندادم و هنوز...»
از شما دعوت می‌کنم این اپیزود را همراهم باشید.
شما به پادکست پرتو گوش می‌کنید و اگر تمام اپیزودها را گوش کرده باشید، این 52 اپیزودی هست که من شیلا رزاق کریمی افتخار دارم میزبان‌تان باشم. برای عزیزانی که تازه به ما پیوستن خوش‌آمد می‌گویم. حرفه‌ی من مربی‌گری و آموزش مهارت‌هایی است که یادگیری‌شان کمک به فرد برای کسب رضایت از عملکردش وبهبودی روابط اجتماعی، کاری و تحصیلی‌اش می‌کند. من دکترای مدیریت کسب و کار با تخصص رهبری دارم و خودم را متعهد کردم با نگاهی واقع بینانه و کل‌نگر بی‌کم و کاست آنچه در حد توانم دارم را با شما سهیم بشوم.
لطفا اگر این پادکست برای شما گشایشی داشته، تجربه‌ی خود را با من و عزیزانتان سهیم شوید. امید است با کمک همدیگر رشد کنیم.
لینک سایت این پادکست
لینک اینستاگرام
لینک اینستاگرام هانیه
لینک تلگرام

درود بر شما همراهان پادکست پرتو
سال نو مبارک
امیدوارم "امسال" سالی باشد که آرزو داشتید
 
قدردان و سپاسگزارتان هستم که بازهم همراهم شدید و با هم قراره سالی دیگر در کنار هم رشد کنیم. امیدوارم بتوانم خدمتی انجام بدهم و با هم از همین امروز؛ از گذشته درس بگیریم و امروز و فردایی بهتر برای خودمان، عزیزانمان، محیط و دنیا باشیم
 
با کمال احترام از شما خواهش می‌کنم نظرت‌تان را برایم بنویسید
در پناه حق
شیلا رزاق‌کریمی 
لینک وبسایت این پادکست
لینک اینستاگرام این پادکست

درود و سلام یاران همراه
یادتونه قرارمون این بود که در مورد اینکه چرا اسم پادکست رو به پادکست پرتو تغییر دادم بگم؟ خوب چرا تغییر نام بعد از نزدیک به چهار سال؟ تلفظ‌اش خیلی سخت بود؟ تو ذهن‌ها نمی‌موند؟ یا هدف پادکست تغییر کرده؟ امروز می‌خوام به چندتا از سوال‌هاتون جواب بدم. البته خودم هم همراه با شما مهمون این اپیزود هستم.
میزبان این اپیزود همسرم خسرو معصومی از پادکست پندار
لینک پادکست پندار